تا جایی که یادم میاد، از انجام کارهای بزرگ و مهم هراس داشتم، به بهانه‌های واهی از زیر کار در میرفتم تا مبادا جایی قرار بگیرم که از پسش برنمیام.

اطرافیانم فکر می‌کردند تنبلم و از زیر کار دررو، اما نمی‌دانستند من اصلا آینده و هدف روشنی برای خودم نمی‌بینم. اصلا بر فرض که توانایی انجام کار رو داشتم، آخرش که چی؟!

موفقیت‌های من هیچگاه دیده نشد، شاید اصلا هیچوقت موفق نبودم. برای همین هم هست که نمی‌توانم در مقابل دیگران مقاومت کنم و از خودم دفاع کنم.