فرزندی را تصور کنید که در سنین کودکی پدر خود را از دست داده است. پدری مهربان، دلسوز و اندیشمند که لحظه‌ به لحظه مسیر زندگی‌اش پر است از تجربه‌های گرانسنگ. فرزند هرچه بیشتر رشد می‌کند بیش از پیش افسوس خورده که کاش پدرم زنده بود و از کنار او زندگی کردن لذت می‌بردم و درس زندگی می‌آموختم. ناگهان فردی به فرزند خبر می‌دهد، پدرت قبل از مرگ خود، برای تو نامه‌ای نوشته است و اکنون زمان آن رسیده است که نامه را در اختیار تو قرار دهم. فرزند، بی‌صبرانه منتظر دیدن پیام‌های پدرش است تا بداند، چه یادگاری از خود به جای گذاشته است.